Gedachtjes & Nadenkers

Op deze afdeling ‘Gedachtjes  & Nadenkers’ tref je een kleine greep van gedachten aan, afkomstig uit mijn hoofd en mond.
Je was een open boek voor me. Wel een verdomd dun boekje trouwens.
#AapNootMiesMensen

Sommige mensen passen nu eenmaal niet in 1 hokje: daar zijn ze te groots voor.
Wat mijn valkuil is?
Die heb ik niet.
Ravijnen, die heb ik.
Hoe ik toch aan al die wijsheid kom?
Nou, dat is een vrij simpele toverformule: een hele hoop verkloten, opfokken en verprutsen. Liefst een paar keer hetzelfde verkloten.
Dan leer je het wel.
Zet de eerste beste Nederlandse Surinamer tijdens een RTL 4 nieuwsitem in beeld die wat zegt en er verschijnt direct ondertiteling.
Ik begrijp dat niet, want de goede man of vrouw is prima te verstaan.
Zet vervolgens de eerste beste, voor mij volstrekt onverstaanbare boer uit Groningen, Twente of Zeeland neer die in plat dialect of boers accent iets zegt, en elke ondertiteling ontbreekt.
WTF!?
Het is nog een wonder dat ze geen ondertiteling zetten bij John Williams’ ‘Het spijt me’.
Teveel vrouwen spelen hard to get terwijl ze diep van binnen dolgraag alles willen doen wat de vrouwen die zij haten en veroordelen wel doen. Je speelt hard to get zodat je, wanneer je alsnog uit elkaar getrokken wordt, het kan verantwoorden voor je geweten en tegenover je vriendinnen: zogenaamd ben je slachtoffer van zijn langdurige verleid acties. Girl, doe iets nuttiger met je mond dan deze shit te verkondigen.

Ik zie…ik zie…wat jij niet ziet en het issss….ehm…wat voor kleur heeft schijnheiligheid eigenlijk?

Je bent helemaal geen rasta. Je hebt gewoon vies, onverzorgd haar met een pantykousje met pluisjes op je hoofd.
Weet wat je claimt.
Kneus.

Volwassen mannen boven de 40 jaar oud met een bierbuik, wonend in de kroeg, die al 20 jaar vertellen hoe ze ooit professionele voetballer/bokser konden worden.
Het wordt ook steeds groter, meer en mooier naarmate zijn alcoholgehalte stijgt: was het eerst nog dat hij de beste was bij de lokale voetbalclub, na een uur stonden Ajax pooiers te trappelen op het veld voor hem en aan het eind van de avond smeekten alle internationale voetbalclubs hem om bij hen te komen spelen (al was het maar voor 1 wedstrijd!).
Dan valt de pijnlijke stilte vanuit de overige kroegbezoekers die net zoveel zegt als: hou gewoon je bek, lul.
De lul negeert dat en mompelt voor hij zijn 28e biertje bestelt, nog iets over hoe anders dingen soms toch kunnen lopen in het leven, maar dat dat niet zijn schuld is.
Je echte leven is net zo echt als je talloze Instagram afbeeldingen.
Wanneer je je slimmer probeert voor te doen dan je bent, toon je aan hoe dom en onzeker je bent.
‘Sorry’: klinkt als 5 letters.
Niet meer, niet minder.
In Holland houden ze van dat woord.
Ik niet.
Spijt lees ik liever in iemands ogen.
Spijt is voor mij bewustwording waarvan ik zie, voel en lees dat iemand dat stukje bewustwording en dus groei toepast in huidige acties.
Sex is de meest overschatte en meest onderschatte levensbehoefte.
#paradox #brujalogie

Je bent niet grappig. Niet gedurfd. Niet stoer. Niet scherp. Niet gangsta. Niet slim. Niet kritisch.
Nee, hoor.
Je bent gewoon een onaardige, ongemanierde, lompe, respectloze, zelfingenomen lul.
Van die mensen die te vaak en te hard roepen dat ze ‘helemaal never nooit liegen, echt waar!!’
Die mensen hè, die wantrouw ik for life.
…en die op het achterhoofd, halfhangende wollen mutsjes bij mannen trek ik ook niet.
Goh.
Best knap dat je niet dagelijks struikelt over dat enorme ego van je.
‘Vallen en weer opstaan’
Ik val niet.
Struikelen: dat doe ik in het extreemste geval.
Ik ben trouwens een redelijk extreem geval.
Echte macht laat zich kenmerken door bewustzijn van de hoeveelheid macht die je hebt, maar ook door mededogen door je macht juist níet te laten gelden wanneer je dat in eerste instantie het liefst wel zou willen doen.

Geld, status, credits en complimenten: die kun je verdienen.
Respect hoor je niet te hoeven verdienen.
Respect is een basisrecht tot het tegendeel is bewezen en je dit respect verliest.
Respect is respect. Angst is angst.
Twee verschillende dingen die nogal eens door elkaar worden gehaald.

Deze viel zojuist in mijn hoofd. Ik hoor het nooit meer: ‘Ben jij een haartje betoeterd?’
What the fuck is een haar betoeteren?
Shit slaat nergens op en toch klonk het ooit, heel lang terug, doodnormaal en ook heel begrijpelijk.
Alhoewel het vaak wel tuttige mensen waren die dit zeiden.
Dezelfde soort mensen die nu ‘sjips/chips’ zeggen in plaats van ‘shit’.

Ik ben mij. En dat is al een hele klus. Een verdomd zware, doch goeie klus.
#FulltimeJob

World peace is possible!!
#1april

De duivel raakte al snel werkeloos toen de mens ontdekte in staat te zijn zich te ontwikkelen.

Zo begaafd als mensen zijn in het leveren van kritiek, kleineren en kwetsen, zo onderontwikkeld zijn hun skills wanneer zij een compliment zouden kunnen geven of eenvoudigweg voor de verandering een keer zomaar, zonder aanleiding, aardig zouden kunnen doen tegen een ander.
Een glimlach, een vriendelijke blik, een compliment siert je meer dan uitsluitend een scherpe tong… ‘t Is ook nog eens gratis.
Beste hetero mannen,
Ondanks wij hetero vrouwen en al die wijven magazines zeggen dat we voor emancipatie enzo zijn, gaat dit niet voor alles op.
Zo wensen wij nooit, ik herhaal: nóóit de geëmancipeerde te zijn als het op verleiden aankomt. Dan willen wij eenvoudigweg als schijnbaar weerloze wezens veroverd worden door de holbewoner aka De Man. Onthou dat. Dat zal nooit veranderen namelijk.

Stel je eens voor dat alcohol nu pas zou zijn uitgevonden.
Echt niet dat het dan legaal zou zijn en zo normaal zou zijn om te gebruiken.
Elke producent die nu aanzien heeft, zoals Heineken, zou weg worden gezet als de grootste dealer. Als het kopstuk van een criminele organisatie!
Met dit in gedachten: waarom wordt het gebruik van soft en hard drugs dan niet dusdanig gewoon gevonden?
Vijf sterren restaurants met speciale drugs menu kaarten, drugs proeverijen, een dealer heet voortaan een held of producent, het is op elke straathoek te krijgen en we lachen er hard om met z’n allen als iemand weer eens helemaal de weg kwijt was en wakker werd in eigen kots.
Oh ja: ik drink eigenlijk nooit, rook geen softdrugs en heb nooit harddrugs gebruikt.
Da’s geen prestatie. Ik vind het niet zo lekker en hou er gewoon niet van. Maar ik hou nog minder van een hypocriet belachelijk systeem.
Mensen in ons leven zijn net als gerechten: van die ene kun je nooit genoeg krijgen, het verveelt nooit, ongeacht hoe vaak of hoeveel.
Maar van die ander moet je er maar net zin in hebben op dat moment en als je je er dan toch plichtmatig toe zet terwijl je er eigenlijk niet eens trek in hebt, heb je altijd achteraf oprispingen omdat het toch niet lekker is gevallen. En het ergste is: dat wist je al voordat je er aan begon.
Stomme kinderen bestaan niet. Stomme ouders wel.

Ik pleit voor afschaffing van eerste werkdagen van de week.
Ik ben het bij nader inzien toch eens met mijn man: ook ik zou mij graag als vaste vrouw willen hebben én houden.
Zou jij met jou een vaste relatie willen en kunnen hebben?
Soms is verliezen de grootste overwinning die je kan behalen.
Ik ben er ooit op onderzocht. Ook op manische depressiviteit. Ze kwamen er niet uit. Kortom: zelfs in het gek-zijn werd ik ongeschikt bevonden.

Nee. Ik vind jouw niet-aangelijnde, rondrennende kind in het restaurant waar ik met mijn man lekker wil eten helemaal niet leuk. Ook niet schattig en ook niet grappig.

Ik ben al het godganse jaar Het Goede Doel en Het Glazen Huis.
*NU! EVEN! NIET!!!*

‘Seksisme is het vellen van een waardeoordeel op grond van iemands sekse. Dit kan leiden tot discriminatie waarbij mensen verschillend behandeld worden, bijvoorbeeld in taalgebruik, op grond van hun geslacht/sekse.’

Het is nu dus officieel: ik ben een seksist, vooral op verbaal vlak (voorbeeld: mijn vele blogs over vrouwen en hun gedragingen).
Laat ik nu altijd hebben gedacht dat seksisme een kunst was die uitsluitend mannen tot in de puntjes beheersen.
*trotse lach*

Ik geloof niet in levenslange monogamie.
Anderen geloven hier wel in.
Ik vind dat prima.
Omgekeerd veroordelen veel van deze ‘Anderen’ – en dan vrijwel altijd vrouwelijke ‘Anderen’, mijn visie.
Opmerkelijk dan toch, dat bij uitstek deze dames hun steentjes bijdragen aan mijn visie en deels praktiseren waar zij mij in tegenspreken en op aanvallen, door affaires aan te gaan met een gebonden man (‘affaires’ klinkt toch altijd weer wat chiquer dan de realiteit: je benen spreiden).
Wanneer ik dit zeg, krijg ik, de botte gemenerik, de ‘verraaier’ van het zusterschap, te horen dat ‘dat héél wat anders is!’ want het ‘overkwam’ haar en ‘het is heel wat meer dan alleen sex! Hoor!!!’.

Oogjes dicht en snaveltjes toe.
Slaap lekker.

Er bestaan 2 categorieën politie agenten en dan in het bijzonder rechercheurs.
Categorie 1 wil vrouwen, kindjes en zielige poezen redden. Iets goeds doen voor de maatschappij. Deze categorie neemt binnen enkele jaren ontslag: gedesillusioneerd en verbitterd.
Categorie 2 was het liefst zelf boef geworden. Een echte grote serieuze boef. Maar aangezien ze daar niet het lef voor hebben, hebben ze dit alternatief maar gekozen.
Ik krijg jeuk zodra mensen een mega groot klote probleem, een ‘uitdaging’ noemen.
Ontkenning, heet dat.

Faye (4 jaar, dochter van beste vriendin): ‘Mama, wat is dit?’
Mama: ‘Dit is een kerk.’
Faye: ‘Wat is een kerk?’
Mama: ‘Het huis van God.’
Faye: ‘Wie is God?’
Mama: ‘Dat is liefde.’
*Schoonmaker van de kerk komt zojuist door een deur lopen*
Faye, kijkend naar de schoonmaker: ‘Mama, is dat God?

‘Het voetgangers agressie probleem’ bij Dr Phil.
Uitleg: je wil iedereen op zijn of haar neus rammen die niet in jouw tempo loopt, fietst, denkt en boodschappen haalt.
Nou, dat heb ik dus.

Ik weet al wat ik wil worden als ik later groot ben: de mannenfluisteraar.

Als je je te trots voelt om na een ruzie de eerste stap te zetten en je dit doet onder het excuus van je eer (lees: ego)…
Als je keer op keer uitstelt die ene persoon te bellen of gewoon even te laten weten dat je hem of haar waardeert…
Als je tijdens het lezen hiervan, je niet direct de vraag kan beantwoorden wanneer je voor het laatst iemand waarvan je houdt, hebt gezegd hoeveel je van diegene houdt…
Doe het dan nu.
Later is vaak te laat. Later is nu.

De nieuwe hijgers: fakers op internet.
Want hijgen in een hoorn is zó 1982.

Tolerantie 2011 in Nederland was zo dun als het laagje jus over de aardappelen bij het avondeten.

De twee wijzen, namelijk Mrs Bruja en haar vriendin Geli, hebben geconcludeerd dat elke homofobische man of jongen die met een sort of baggy broek rondloopt waarbij de broek tot onder zijn kont valt en zijn billen omhuld zijn door een strakzittend shortje, feitelijk schreeuwt om hard in zijn ass te worden genomen.
Zijn nadrukkelijk aanwezige kadetten die hij op deze wijze profileert, zijn immers een regelrechte dick invite.

Op grond waarvan hebben moeders in de praktijk meer rechten dan vaders?
Op grond waarvan worden moeders veel harder veroordeeld in vergelijk met vaders, als zij huis en haard verlaten inclusief hun kinderen?
Op grond waarvan wordt een vader de hemel in geprezen als hij kinderen voorziet van basisbehoeften?
Op grond waarvan vindt men dat vaders minder goed in staat zijn voor kinderen te zorgen dan moeders?

Een rapper die het liefst uitsluitend zijn eigen shit luistert.
De eerste is om kritiek te geven wanneer hij een keertje een andere rapper checkt. En dan vooral als het gaat om een landgenoot.
Dat is als een schrijver die een andere schrijver afzeikt.
Dat is als een kapper die gespeeld geschokt vraagt wie jou de laatste x in godsnaam heeft geknipt.
Dat is als een tattoo artist die veelzeggend zwijgt als je je tattoos laat zien of gaat zeiken over 1 lijntje wat scheef zou zijn.
Geef het gewoon toe: je bent een hardcore HATER en je ego belemmert vooruitgang in wie je bent. Je struikelt over je gigantische ego, maar bent alsnog niet in staat om te onderkennen dat je te vol bent van jezelf. Je bent te druk met haten.
Pussy.

Mensen die doden uit naam van God.
Mensen die uit naam van God een ander opleggen hoe te leven.
Mensen die hun kinderen en andere naasten verbieden te houden van degene waar ze van houden.
Mensen die kleineren, beperken, haten, mishandelen uit naam van God.
Die mensen, die snappen de betekenis van de naam ‘God’ niet, geloof ik.
Jazeker, ik ben heel gelovig.
Niet eens gelovig trouwens, maar overtuigd.
Zelfs zo overtuigd, dat ik niet de drang voel mijn overtuiging op te leggen aan een ander die deze overtuiging niet deelt.

Ik beheers de kunst om shit op te fokken, die feitelijk niet eens kunnen worden opgefokt.

Waarom wordt er altijd gesproken van een ‘hoofddoekje’? Het is gewoon een hoofddoek.
Oh en voor degenen die lollig willen doen door die fucker te willen quoten met zijn kopvodden shit: niet doen. Niet lollig. Ook niet een beetje.

Misprijzende blikken in ogen:
‘Ze ziet er uit als een ongeschoolde straatmeid. Ik ken dat soort wel.’
‘Ze ziet er uit als een kamper met dat al dat goud enzo.’
‘Ze ziet er ordinair uit. Ze heeft een neusbel, hè?. En dan die tattoos! Heb je dat gezien!?’

‘Ze’ (aka Mrs Bruja) weet het.
Ze doet haar best er voor.
Ze koestert haar kampersgehalte.
Ze bewaakt haar hoog gehalte ordinairheid en ghetto flow.
Al was het alleen al omdat ‘ze’ nooit wil zijn wat de mensen zijn en vertegenwoordigen die dit over haar zeggen en van haar vinden op basis van uiterlijkheden.

Er bestaan mannen, vaak 30+, die hun eigen lid de afgelopen 10 jaar zelf niet meer hebben kunnen zien vanwege hun flubber pens, reuze pide of bolle bierbuik, die het lef hebben een vrouw af te kraken vanwege haar gewicht.
Schaamteloos moppert hij op haar vetrolletje, niet meer zo stevige borsten en buikje en keurt elke vrouw als een koe wanneer zij voorbij gaat.
WTF gebeurt met deze sukkels?
Waar halen zij het recht vandaan terwijl ze er zelf uitzien als shit?
Het zijn van het type mannen die op elke vrouw wel wat hebben aan te merken, maar ondertussen bijna trots lachend op hun dikke pens slaan, ondertussen uitroepend: ‘Tja, het goede leven, hè?’
*TJOERI*

Ik wil graag geen Hollander zijn.
Ik ben mezelf, een vrouw, een mens, een Amsterdammer en Nederlander.
In die volgorde.
Daar ben ik trots op.

‘Heeeeey lieverd! Mag ik achterop?, hoor ik iemand tegen mij roepen.
Ik kijk al fietsend opzij, zie op enkele meter afstand een kale man, die ik ongetwijfeld moet kennen gezien zijn te brede grijns en opmerking.
Ik fiets nogal hard en ben niet altijd even goed in het onthouden van gezichten.
Dus schreeuw ik met een minstens zo brede lach op z’n Amsterdam’s Oost’s terug: ‘Heeeey hoe is het met jou dan?! en blijf hem verwachtingsvol aankijken.
Zie dan zijn beduusde gezicht vanwege mijn reactie, voel de frons op mijn eigen voorhoofd opkomen.
Want ineens realiseer ik mij: ik ken de goede man helemaal niet.

De straat is als dansen met de duivel, die jou vroeg maar meestal te laat leert dat je te maken hebt met een backstabbing fake ass bitch waar je nooit meer helemaal van los zal kunnen komen.
Want soms voelt het slechte en kwade zo vertrouwd, dat het goed voelt