Mannen zijn altijd verdacht.
Niet alleen in hun rol als mannen-man, maar ook in de rol van vader-man.
Zodra een vrouw verzucht dat ze gedoe heeft met haar ex die behalve de Klootzakken-Ex, ook nog vader is van haar kind, zal zij direct bijval krijgen: ‘Oh hou maar op! Ik zie het al. Meid, ik weet er alles van, hoor! Honden zijn het!’
Het ligt gevoelig, want als eigenaresse van het moederschap is zij heilig, denkt ook haar baas wanneer zij met een treurwilg houding rondloopt en hij er direct het zwijgen toe doet als zij met trillende stem opmerkt niet goed te kunnen functioneren vanwege De Ex.
Laat staan als eenmaal hulp (?) vanuit instanties als Raad voor de Kinderbescherming en Jeugdzorg worden ingeschakeld: vrouw = zielig = slachtoffer. Ook als zij dat helemaal niet is, wordt er voor alle zekerheid maar vast vanuit gegaan dat zij dit wel is.
Nee, dan de man!
Hij is van huis uit fout. Hij zal moeten aantonen dat hij niet fout is door keiharde bewijzen aan te dragen. En niet een keer, maar keer op keer. Liefst een leven lang.
Verdacht zal hij altijd blijven: hij is immers een man.
Zelfde situatie, ander geslacht: hij verzucht dat hij gedoe heeft met zijn ex, die behalve een valse heks, ook nog de moeder is van zijn kind.
Vooruit, hij zal bijval krijgen van andere mannen, maar zijn verhaal zal niet zo snel klakkeloos worden geslikt.
Bij vrouwen hoeft zij haar verhaal niet eens meer te doen, laat staan dat er kritische vragen worden gesteld; een melodramatische verzuchting volstaat al.
Als hij zich uitlaat over zijn ex zal dit bewust of onbewust bij de meeste mensen de nodige scepsis oproepen. Soms wordt dit geuit door vragen te stellen, maar ja, dat kan niet zo netjes of aardig overkomen dus zullen de meeste mensen er voor kiezen dit huichelachtig achter de rug te doen van de man: ‘Hij zegt dat ie zijn kinderen niet mag zien, maarre…ik weet niet hoor. Ik bedoel, als het klopt wat ie zegt, wat heeft hij dan gedaan dat zijn ex dit doet? Laten we eerlijk zijn; een moeder doet dit haar kinderen echt niet zomaar aan, hoor!’
Dus wél.
Jazeker: ze bestaan.
Moeders die hun kind louter als wapen inzetten om hun ex-man, vader van hun kind, te raken in de kern van zijn kwetsbaarste punt.
‘Ja maar toch…,’ hoor ik mensen dan twijfelachtig reageren wanneer ik dit hardop zeg.
Nee! Soms is er helemaal geen ‘Maar toch…’.
Natuurlijk ken ook ik genoeg vaders die hun zaad verspreiden als een hond die tegen elke lantaarnpaal moet pissen om zijn sporen achter te laten.
Natuurlijk ken ook ik genoeg moeders die werkelijk alles er aan doen uit liefde voor hun kinderen om hun ex een vader te laten zijn. Juist dat type moeders zul je niet snel horen jengelen om geld of zeiken dat hij het kind twee minuten te laat thuis heeft gebracht.
Het lijkt een bizarre natuurwet: vaders die goede vaders zijn lijken altijd klerewijven te treffen die hun vaderschap op alle denkbare manieren willen dwarsbomen en de runaway dads lijken altijd vrouwen te treffen die ondanks zijn wangedragingen, toch keer op keer hun ex man de kans op een bordje aanreiken om dan in ieder geval toch een rol, hoe klein dan ook, te spelen in het leven van hun gezamenlijke kind.
Mensen hebben onbewust twee categorieën bedacht wanneer het gaat om gescheiden ouders:
1- zij is lief en hij is een klootzak. Een natte krant die niet voor zijn kinderen zorgt, terwijl zij niets liever wil dan haar kind de vader te gunnen waar ieder kind recht op heeft
2- zij is lief en hij is een goede vader. Vooruit, hij was niet zo’n beste echtgenoot, maar hij zorgt wel voor zijn kinderen.
Mensen vergeten dat er nog een derde categorie bestaat.
De categorie ‘Zij is een coldhearted bitch en hij een goeie kerel.’
Vrouwen zijn inderdaad wat betreft teveel dingen in het leven, helaas veel vaker slachtoffer dan dader.
Maar moet dit feit werkelijk leiden tot de heilige, onaantastbare status die de vrouw vandaag de dag heeft gekregen wat betreft het moederschap?
Het ergste vind ik nog wel dat niet uitsluitend de omgeving haar deze status heeft gegeven, maar ook teveel hulpverleners die begripsvol knikkend met een meelevende blik in hun ogen haar leugens voor zoete koek slikken en daarmee gemakshalve voorbij gaan aan waar het ook alweer werkelijk om draait: het belang en het welzijn van een kind.
Vrouwen hebben niet één, maar wel honderd streepjes voor op de man. De kaarten lijken al vaak te zijn geschud: hij (= man = dader) is schuldig tot het tegendeel is bewezen.
Na een scheiding zijn er twee rollen ontstaan.
Mensen halen die twee nogal eens door elkaar en daar gaat het mis. Rol 1 is die van twee mensen die een kind samen hebben. Rol 2 is die persoon die jouw ex geliefde is. Als dit onderscheid kan worden gemaakt, scheelt dat heel wat drama.
Het feit dat een kind wordt ingezet om een man te kwetsen, te breken, te pesten, 
te vernietigen is zó walgelijk, dat iedereen, dus ook vrouwen, het zal veroordelen.
Toch zijn er zat vrouwen die hun ex man weigeren hun kind te laten zien omdat hij naar haar idee niet genoeg betaalt. Maar waag het niet om haar te zeggen dat zij haar kind als handelswaar inzet: hoe dúrf je te suggereren dat zij haar kind als een artikel behandelt door geld te vragen in ruil voor omgangsrecht!? (Ik had in dit verband eerst het woordje ‘mensenhandel’ willen gebruiken, maar dat doe ik maar niet.)
Toch zijn er zat vrouwen die hun ex weigeren hun kind te laten zien, omdat hij een nieuwe vriendin heeft en ook al wil zij hem zelf niet meer, dat wil uiteraard niet zeggen dat hij dus maar met een andere vrouw een relatie aan mag gaan. Zeker niet zolang zij zelf niet een nieuwe relatie heeft.
Toch zijn er zat vrouwen die weigeren hun ex hun kind te laten zien, om hem te laten boeten omdat hij geen relatie meer wilde met haar.
Of omdat hij verder is gegaan met zijn leven en weigert zich nog op te laten leggen hoe hij moet leven.
Of omdat zij een nieuwe relatie heeft en haar ex niet meer zo leuk in het plaatje past van haar nieuwe leven: hij is een storende vlek op dit plaatje en een deel uit een verleden dat zij wil vergeten.
Of omdat zij verblind door haar eigen bitterheid, ongeluk en rancune hem eenvoudigweg geen shit gunt.
De prijs wordt betaald. Someday, somehow.
Want kinderen, hoezeer je ook je best doet om hun hart en ziel te vergiftigen met leugens, zullen op een dag gaan onderzoeken, antwoorden willen hebben op de talloze vragen die zij hebben.
Dat is wat ik alle vaders, die dit lezen en zich te goed herkennen in mijn relaas, op het hart wil drukken: er komt een dag dat jouw kind groter wordt en bij je aan zal kloppen.
Zorg er voor dat jouw deur daarom altijd open staat en maak nooit dezelfde fout die de moeder van jouw kind maakte door alleen maar te hakken op alles wat de ander niet goed heeft gedaan.
Tegelijk: zorg er voor dat je tastbaar bewijs hebt, die onderschrijven dat jij er echt alles aan hebt gedaan om er te zijn, maar dit jou is ontnomen.
En strijd! Strijd voor de rechten van jouw kind en jouw recht op vaderschap.
Aan alle vrouwen die nu boos zijn omdat zij zich te goed herkennen in de beschreven rol van coldhearted bitch heb ik het volgende te zeggen:
Ooit heb jij met deze man gevreeën.
Een kind willen maken omdat je heel veel van hem hield, of omdat je hem wilde binden aan jou (ondanks je wist dat hij geen kind wilde of al zijn gezin had) of omdat je een kind zag als een verzekering van een vast maandinkomen. Hoe dan ook, jullie hebben nu een kind.
Het is jouw taak, plicht om zorg te dragen voor het welzijn van jullie kind. Hoe stoer de tracks van Beyonce ook klinken die jij luidkeels mee zingt: je kan ook een independent woman zijn, ook de wereld rulen door zuiver te handelen.
De wonden die jij door jouw handelswijze aanbrengt op de ziel van jouw kind, zullen littekens worden.
Littekens die nooit meer weggaan en bovenal zo onnodig waren.
Zet je gekrenkte ego opzij.
Wrijf de haat uit jouw ogen en kijk en luister: niet naar jouw ex, maar naar de blik in de ogen van je kind waar de onuitgesproken woede jegens jou is te zien.
Jouw kind lijdt door jou en het feit dat jij hem of haar 9 maanden hebt gedragen en het leven hebt gegeven geeft jou nooit het recht dit te doen.
Je onderschat wat jij nu creëert. Ik hoop dan ook dat je op tijd wakker wordt en niet pas terug denkt aan dit stukje wanneer jouw kind zich eenmaal als puber, zich aan alle kanten van jou zal gaan afkeren.
Denk nooit dat je kind niet weet, niet voelt, niet hoort wat zich nu afspeelt of ooit gebeurde.
Het ontbreekt hen slechts aan de vileine skills en de uitgebreide lelijke woordenschat van jou om op hun jonge leeftijd te kunnen verwoorden en te verweren tegen alles wat jij kapot aan het maken bent.
En voor wat…?
Laat je hart spreken. Niet je ego.
Beste mensen,
Ik heb een organisatie die zich inzet voor vaders die om welke reden dan ook hun kind/eren niet mogen zien van hun ex. Ik ben opzoek naar verhalen van deze mannen.
Word lid van onze Facebook pagina. En deel je verhaal. Wij voeren actie om dit meer onder de aandacht te brengen.
Help alstublieft mee. Door de overheid worden deze mannen niet gehoord, wel door u?
Facebook pagina heet: rechten voor vaders
Beste heren,
Graag had ik meer info of personalia van deze groepering ter ore gekregen.
Mijn telefoonnummer : 0488/72.29.70
Ik antwoord niet graag of speel niet mede aan indoctrines .
Ik wens mij in te zetten voor vaders die alimentatie betalen, of door duidelijke redenen deze niet kunnen waarmaken. Ik wil vechten voor een doel dat juridisch haalbaar is. Graag contact.
Johan 0479/72.29.70 Heb zowel recht als economie achter de rug
Hopende dat ik mezelf en jullie iets kan bijdragen,
Pff madame, ik geloof voor geen meter dat jij bij zo’n instantie in zo’n functie hebt gezeten, dan had je echt beter moeten weten!
Daar heb jij helemaal gelijk in Nadine!
Ik heb inderdaad nooit bij een instantie als jeugdzorg/De raad gewerkt: ik zou me doodschamen.
Ik werk wél al zo’n 15 jaar met kinderen en jongeren die veelvuldig te maken hebben met die instanties. Daarop baseer ik mijn mening.
Wat leuk trouwens, dat je je reactie een Franse slag geeft door mij ‘madame’ te noemen!
Veel succes bij jouw werk, dan doe ik hetzelfde.
Greetz,
Mrs Bruja
Wauw wat een goede artikel, mijn ex vriend heeft dit moeten mee maken met zijn ex vrouw en helaas nog steeds, daarom heeft ze ons relatie niet gegund omdat ze zo verbitterd is!!!!!!!!
De sharia heeft wel 1 goede regel. Wil je scheiden? Dan moet je na de scheiding nog 3 maanden en 10 dagen bij elkaar wonen voordat er nog mr gesproken wordt over een financiele compensatie.. Mijn mening: mensen trouwen en scheiden te snel, het leven delen met iemand is geen internetsurfsessie of een wegzapprogramma…
Hoe durf je zoiets er op te zetten, als je bij betreffende instanties niet eens weet hoe het in elkaar zit. RvdK en bjz staan centraal voor het kind en vinden dat een kind altijd recht heeft op omgang met zijn vader ongeacht de situatie. Of het nou een moordenaar, drugscrimineel, psychische problemen heeft, het maakt allemaal niks uit. Als je serieus denkt dat er vrouwen zijn, die hun kind gebruiken om hun ex-partner terug te pakken, dan moet je er toch nog eens goed over nadenken. Elke situatie is anders. Vrouwen worden door die instanties niet behandeld als slachtoffer, maar moeten bewijzen, terwijl de bewijzen gewoon op straat liggen dat de ex-partner niet voor zijn kind kan zorgen. Ik werd serieus misselijk toen ik dit las! Je moet eerst goed nadenken voordat je zoiets op papier zet.
Dat durf ik best, hoor.
Ik heb uitermate weloverwogen dit stuk geschreven. Jij jouw posting ook? Ik betwijfel het. Anders had je namelijk geweten dat er zat vaders zijn die volkomen ten onrechte, louter gebaseerd op leugens van een ex vrouw, hun kind niet mogen zien.
Je opmerking dat ik niet zou weten hoe de instanties in elkaar zitten klopt niet. Ik heb genoeg te maken gehad met deze instanties, zowel als kind zijnde als vanuit mijn voormalige en huidige functies. Jij ook?
Je wekt de indruk erg boos te zijn. Ik vraag mij af waarom. Waarom voel je je zo aangevallen door mijn tekst?
Greetz,
Mrs Bruja
Even een reactie van mijn kant op de reactie van !
Toen ik dit stuk onder ogen kreeg, gingen mijn gedachten direct terug naar die verschrikkelijk, pijnlijke tijd, vlak nadat ik door mijn ex-vrouw uit het huis werd gezet. En die nu na 7,5 jaar nog steeds voortduurt.
Jarenlange bedreigingen, vernederingen, geestelijke mishandelingen en allemaal meer van dat soort narigheid waren daar aan vooraf gegaan.
Waarom ik niet eerder ben weg gegaan, kan ik heel snel op antwoorden.
Ik wilde niet dat zij zichzelf op de kinderen ging afreageren. Want dat deed zij!!
Om mijn kinderen te beschermen tegen haar fratsen, ben ik in het huwelijk gebleven en zodoende kon zij zich “heerlijk” op mij uitleven.
Tot 2x toe heb ik met mijn tas buiten gestaan om weg te gaan als zij niet zou veranderen. ( Waar ik stom genoeg op bleef hopen)
Steeds weer wist zij mij weer terug te laten komen omdat de kinderen mij zo misten en zo`n verdriet hadden.
En weer verviel zij na enkele maanden in haar extreme gedrag terug.
Ik verwachtte elk moment een trap in mijn rug als ik de trap naar beneden wilde lopen.
Grote koffiebekers spatten tegen de muur uit elkaar op een halve meter van mijn hoofd, als ik op de bank de krant zat te lezen.
Alles waar ik ook maar een beetje plezier in had werd mij onmogelijk gemaakt.
Ik was werkelijk bang van haar, maar bleef steeds mijn kinderen beschermen.
Totdat ik het tenslotte echt niet meer uit hield in het huis en weg ging.
Mijn jongens zaten op mijn schoot toen ik het ze vertelde. 1 links en 1 rechts.
De oudste van 9 zei tegen mij:”Ga maar pappa. Ik begrijp het wel”.
De middelste van 7 gaf mij zijn lievelingsknuffel mee zodat ik niet zo alleen zou zijn.
De jongste lag lekker te slapen in haar bedje.
Mijn ex bitste mij toe dat zij mij helemaal kapot zou gaan maken op alle mogelijke manieren.
Toen ik haar vroeg waarom dit dan zo moest zijn, vertelde zij mij dat het niet aan mij lag, maar dat HET “in” haar zit.
Toen ik haar zei dat zij mij nooit kapot zou kunnen krijgen was haar antwoord:
“Natuurlijk lukt mij dat wel, want ik pak je op je zwakke plek!” Je kinderen!!
“Ik zal ervoor zorgen dat jij M.(dochtertje) zo weinig te zien zult krijgen dat zij je later niet meer zal kennen”.
Na die uitlating van haar heb ik de RvdK ingeschakeld evenals het AMK.
Ook Jeugdzorg kwam zich met het gezin bemoeien.
En ik vertrouwde er op dat mijn kinderen in ieder geval beschermd zouden zijn.
Niet dus!! Ik was fout. Ik ben een slechte vader. Ik heb hulp nodig. Alles werd uit de kast gehaald om mij in een verkeerd daglicht te zetten en zoveel mogelijk als tiran en terrorist neer te zetten.
En dat is haar aardig gelukt, moet ik zeggen.
Alleen heeft zij wel een probleem nu want de kinderen weten heel goed dat zij alles bij elkaar liegt en zij weten ook hoe ik ben en wie ik ben.
Maar omdat zij ook door niemand werden geloofd hebben zij wel het vertrouwen in volwassenen en instanties verloren.
Moeder heeft de instanties weten te overtuigen dat de kinderen door mij worden gemanipuleerd en RvdK, AMK,BJZ geloven haar klakkeloos.
Pa is fout!! (Niet dus)
Drie jaar met Jeugdzorg heeft helemaal nul komma nul opgeleverd.
Oké dan, alleen dan 3 jaar de vader dwarszitten. Dat lukte ze wel.
BJZ wist de rechtbank te overtuigen dat de kinderen bij de moeder moesten blijven zodat zij met haar een band konden opbouwen.
Edelachtbare, zeg ik, in mijn ogen dient er tussen een moeder én haar kind al een onwrikbare band te bestaan vanaf het moment dat zij zwanger is.
Waarom moeten mijn kinderen een band opbouwen met iemand die hen alleen maar verdriet heeft gedaan??
Had ik misschien niet mogen zeggen want de kinderen werden toegewezen aan de moeder, op advies van BJZ en de RvdK.
Ik heb mij er bij neer gelegd en alleen nog maar gezegd dat de tijd wel zal uitwijzen wie er fout is.
Inmiddels staat mijn oudste bij mij ingeschreven en woont al bij mij,
de middelste komt ook bij mij wonen en zal zich in januari 2013 bij mij inschrijven.
Mijn dochtertje zal ook volgen te zijner tijd.
En dat is BESLIST NIET vanwege het “geweldige” werk van instanties die zeggen dat het belang van het kind centraal staat bij hen.
En als ik dan zo’n reactie lees van iemand die misselijk wordt van een bepaald stuk wat geschreven staat, dan denk ik bij mijzelf.
Wat bestaan er toch een boel DOMME mensen op de wereld.
Fijne dag verder en blijven lachen
Groetjes Pat
Hi Pat,
Dank je wel voor het delen van jouw verhaal. Ik hoop van harte dat veel vaders die nu in de positie zitten waarin jij zat/zit, er kracht uitputten om te doen wat jij deed en nog steeds doet: vechten voor het welzijn, de veiligheid van je kinderen, vechten voor je rechten als papa.
Jouw gevecht is het gevecht van zovelen en met ieder gevecht zal duidelijker worden dat papa’s net zoveel rechten verdienen als mama’s en in sommige gevallen, zelfs nog meer rechten als moeder niet in staat is datgene kinderen te bieden waar elk kind recht op heeft: een warm, veilig, stabiel, liefdevol thuis…
Keep up the good spirit Pat!!
Greetz,
Mrs Bruja
Ps Mijn Grootste compliment gaat uit naar jou voor het schrijven van dit stuk vanuit de naam van de kinderen..Zeer mooi gedaan Mrs.Bruja.
Weet zeker dat je hiermee een verschil maakt in mensen hun tunnelvisie. Zij hadden jou nodig om de ogen te openen.
Hoop dat vele individuen van een volk dat zich Ouder noemt dit zullen lezen en zullen bespreken met hun mensen of met iemand die onafhankelijk met je verbonden is. Dus print het uit en ga ermee de straat op en toets jezelf of je zuiver bezig bent. Doe het niet met die meepraters..Want aan het einde van die rit..Staat je kind er nog tussen. Die woorden ebben weg en je kind die heeft weer trek en “zeurt” weer aan je koppie. Het belang is het kind sinds dat wippie een kind opleverde. Wees kritisch naar je eigen functioneren. Onthoud niemand zijn ouderschap omdat jij jezelf belangrijker vind dan je kind.
Het kind gaat voor: ego,trots,wraak,rancune,haat,eigenbelang,zelfverrijking,jezelf, ……(vul maar verder in als je durft)
Amen Dokter Wim…Amen.