Crips in Nederland: ‘Strapped and Strong’

Toen Strapped and Strong uitkwam, een filmdocu die een kijkje geeft in de blauwe Crips keuken in Den Haag, was ik lichtelijk geschokt omdat ik in tegenstelling tot vele anderen, niet geschokt was over de rauwe beelden.
Wat overigens niet wil zeggen dat ik het niet dieptriest en verschrikkelijk vind dat het bestaat.

Het verbaast mij keer op keer hoeveel mensen werkelijk geen flauw benul hebben dat dit verschijnsel al lang vaste voet aan de Nederlandse grond heeft.
Ik vond het een realistische docu, waar ik jammer genoeg toch een belangrijk stuk van de harde realiteit in mistte.
Strapped and Strong is uniek omdat nooit eerder zoiets werd vertoond van eigen, paradijselijke, Nederlandse bodem.
Tegelijk is het gang-gegeven niets nieuws: hooligans, Hells Angels, Nederlandse Bloods en ontelbare kleine groeperingen uit volkswijken, zoals de vroegere Kinkerbende waar de latere Heineken ontvoerders (o.a. Meneer Holleeder) deel van uitmaakte.

Ze hebben een aantal dingen met elkaar gemeen: de eenheid die zij vormen, een extreem vergaande loyaliteit jegens elkaar, een zeer gestructureerde hiërarchie, een ijzeren discipline als het gaat om het handhaven van hun eigen wetten en regels en last but not least, een nogal variabel inkomen wat zelden alleen maar wordt verdiend met een ‘normale’ baan.
In Strapped and strong wordt de rauwe, harde realiteit van het straatleven geschetst.
De drugs zijn echt, de met bloed besmeurde vloer is echt.
Een aantal Crip leden die in de docu vol passie aan het woord zijn zwijgen nu, omdat ze inmiddels vermoord zijn. En in tegenstelling tot wat je ziet in televisie series en films en zogenaamde kenners die beweren dat het in de docu gaat om ‘plastic gangsters’, zijn ze echt, heel erg dood.

Ik vind het goed dat dit getoond wordt.
Niet omdat ik een land wil hebben wat door rags wordt gekleurd, maar omdat dit hele verschijnsel een groeiend probleem is en omdat ik oprecht hoop dat het jongeren weerhoudt om de onomkeerbare weg in te slaan door carrière te maken op straat waar het aansluiten bij een gang een onderdeel van kan zijn.
En juist dát stukje mistte ik een beetje in Strapped and Strong, overigens net als bij talloze andere keren wanneer over dit onderwerp werd gepraat.
Zo zien we leider Key Low met een enorm pak geld in beeld, maar blijft de andere kant van deze ‘deathstyle’ zoals hij zelf goed verwoord, naar mijn mening onvoldoende belicht: namelijk dat deze manier van leven mede wordt gekenmerkt door ‘easy come, easy go’.
Juist dat stukje is de valkuil waar veel jongeren niet bij stil staan als ze in die levensstijl afglijden.
Het beeld van pakken met geld, schijt aan de gevestigde orde en de ultieme vrijheid heeft een donkere keerzijde dat vrijwel altijd veel te weinig wordt getoond.
Inderdaad, je kan pakken met geld hebben op woensdag, maar een paar weken of zelfs dagen of uren later, kun je compleet broke zijn en zelfs geen geld hebben om wat te eten te kopen.
Soms omdat je als een gek het geld hebt uitgegeven aan bullshit.
Soms omdat er door omstandigheden een boete moet worden betaald aan iemand.
Soms omdat jij de tussenpersoon was van twee partijen en jij aansprakelijk wordt gesteld, omdat de ene partij er vandoor is gegaan met de handelswaar en jij dus schade moet vergoeden.
Een verzekering voor dit soort bedrijfsongevallen is er niet.

Inderdaad, je hebt niet de plicht je elke ochtend om half 9 te moeten melden bij de baas.
Je hebt wel de plicht om 24 uur per dag, 7 dagen in de week, 365 dagen per jaar, jaar in jaar uit, beschikbaar te zijn: deze manier van leven kent geen kantoor werktijden.
Inderdaad, je hebt de vrijheid die jouw brave buurman niet heeft.
Je bent slechts een gevangene van je eigen levensstijl waarin je altijd op je hoede moeten zijn voor de overheid, politie, justitie, concurrenten en zelfs of in veel gevallen juist de mensen waar je dagelijks mee verkeert. Het is niet voor niets dat de regels van een beetje serieuze gang zo strak zijn waardoor je niet zomaar ‘lidmaatschap’ kan claimen.
In tegenstelling tot diezelfde brave buurman kun je nooit je recht halen op een normale manier. Praten of snitchen is doodzonde nummer 1, samen met de andere zonde, namelijk een beroep doen op de politie of hiermee samenwerken: ongeacht of dit jouw belang dient of jouw recht is in een bepaalde situatie.
Pensioen opbouw is ook wat lastig met deze levensstijl en de ziektewet is ook niet opgenomen in het straat systeem.

‘Maar als je dat niet meer wilt doen, dan stap je er toch uit?’
Zo werkt die shit niet. Dit zijn uitspraken van mensen die werkelijk denken dat dit net zo eenvoudig is als het wisselen van een baantje. Behalve dat deze levensstijl voor velen van kinds af aan hun wereld al was (check vorige blog) en dus ‘normaal’ wordt gevonden, is het echt niet zo eenvoudig om met een strafblad aan een baan te komen.
Tel daar bovenop dat velen geen school hebben afgemaakt en dus in banen belanden waar je kan ‘groeien’ tot  8 euro netto per uur, waar je ooit inkomsten had waarbij je het honderdvoudige kon maken na een klus.
Deze way of living heeft een aantrekkingskracht.
Een verslavende werking.
Vooral voor mensen die weigeren als een mak schaap mee te marcheren in een overheidssysteem dat aan elkaar hangt van schijnheiligheid, onrechtvaardigheid en tegenstrijdige bullshit.
En zeg nou zelf, zolang jij deel uitmaakt van een stabiele groep, zullen je vijanden wel drie keer op hun wraakzuchtige bol krabben voor ze jou wat aandoen, wetende dat dit niet zonder gevolgen zal blijven. Maar wat als jij geen deel meer uitmaakt van die groep?
Wraak verjaart niet. Niet op straat.

Begrijp me niet verkeerd, ik oordeel niet, maar zal nooit een geromantiseerd beeld van het straatleven neerzetten. Het is precies wat rapper Kempi in het  faqfiles.nl interview antwoordde op de vraag of het straatleven niet te vaak wordt geromantiseerd: ‘Ik romantiseer de straat ook. Vooral als het goed gaat met me.’

Het straatleven is net zo fout als dat het goed is.
Het is te makkelijk één waarheid te verkondigen over dit leven.
Er zijn talloze waarheden en leugens.
Net als in die zogenaamde ‘nette’ wereld.

The video cannot be shown at the moment. Please try again later.

Dit bericht is geplaatst in Media & meer, Straatrumoer. Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>